Beroep tegen een verzekeraar: uitspraak 2012-025
- Uitkomst
- Uitspraak in hoger beroep
- Tegen
- Een verzekeraar
- Datum
- 1 januari 2012
- Soort
- Commissie van Beroep, bindend advies
- Categorie
- Verzekeringen
Samenvatting van Kifid
X, lijdende aan de ziekte MS, gescheiden, moeder van een door haar verzorgde dochter van zeven jaar, heeft via de bank met middelen uit haar vermogen (zij had geen inkomen en geen uitkering) een overeenkomst gesloten van lijfrenteverzekering voor de duur van tien jaar (koopsom € 213.141). Toen zij vier jaar later (aan een andere, later opgekomen ziekte) overleed, bleek dat de lijfrente voorzag in een uitkering indien en zolang zij in leven was, en derhalve niet mede was gesloten ten behoeve van de minderjarige dochter. De executeur-testamentair heeft van de bank een bedrag gevorderd van € 140.000, zijnde het verschil tussen de gegarandeerde lijfrente-uitkeringen en de werkelijk betaalde lijfrente-¬uitkeringen. De Geschillencommissie heeft de vordering toegewezen, overwegende dat de bank niet aan haar zorgplicht heeft voldaan en dat het advies deze verzekering af te sluiten niet passend is geweest. Daarbij is van belang geoordeeld dat de geadviseerde lijfrenteverzekering in termen van zekerheid en rendement ten opzichte van een spaarproduct geen relevante meerwaarde had, maar dat deze, anders dan een spaarproduct, wel een belangrijk extra risico kende, te weten het verlies van de hoofdsom bij vooroverlijden. De Beroepscommissie heeft deze beslissing bekrachtigd. Zij heeft geoordeeld dat het weliswaar uiteindelijk aan X was om de beslissing te nemen de overeenkomst al dan niet aan te gaan, omdat - afgezien van uitzonderlijke omstandigheden - op een bank niet de verplichting rust zich van het sluiten van een overeenkomst of het daartoe bemiddelen te onthouden, indien een cliënt – nadat de bank zich deugdelijk van zijn vermogens- en inkomenspositie op de hoogte heeft gesteld en hem deugdelijk omtrent de inhoud van de overeenkomst heeft geïnformeerd – de overeenkomst wenst aan te gaan. Maar indien een overeenkomst gelet op de omstandigheden van de cliënt niet passend is, vloeit uit de zorgplicht van de bank voort dat zij haar cliënt dient te adviseren van de overeenkomst af te zien of, ten minste, dat zij in uitdrukkelijke en niet mis te verstane bewoordingen wijst op de risico’s van de overeenkomst en waarschuwt voor het aangaan daarvan. Een dergelijke waarschuwing dient in de mondelinge contacten tussen de bank en de cliënt die voorafgaan aan het sluiten van de overeenkomst te worden gegeven, en dient vervolgens in de schriftelijke en voor akkoord door cliënt ondertekende bevestiging van het in die contacten besprokene te worden herhaald. Op de bank rust de last te bewijzen dat hieraan is voldaan, hetgeen meebrengt dat uit de schriftelijke bevestiging moet blijken dat de waarschuwing uitdrukkelijk en in niet mis te verstane bewoordingen inderdaad ook reeds in de daaraan voorafgaande mondelinge contacten is gegeven. Bij volledige informatie en een juist advies en deugdelijke waarschuwing als voormeld zou X niet voor de lijfrenteverzekering hebben gekozen, maar voor een product waarbij de vaste uitkeringen van € 2.000,- per maand in ieder geval ook bij overlijden voor haar dochter tot 1 juli 2015 beschikbaar zouden blijven. Het bewijs dat dit anders is rust op de bank. Aangezien de bank op beide voormelde punten niet aan de op haar rustende bewijslast heeft voldaan wordt geoordeeld dat de bank niet heeft voldaan aan de op haar rustende verplichtingen, hetgeen de schade van de erfgenamen tot gevolg heeft gehad”.
Zelf een vergelijkbare klacht?
Dien je klacht eerst in bij het bedrijf zelf. Pas na 8 weken, of na een definitief antwoord, kun je gratis naar Kifid.