Klacht tegen ING: uitspraak 2016-573
- Uitkomst
- Uitkomst niet automatisch te bepalen
- Tegen
- ING
- Datum
- 1 januari 2016
- Soort
- Geschillencommissie, bindend advies
- Categorie
- Bank
Samenvatting van Kifid
Consument hield in het verleden bij de Bank een Jongerenrekening aan. Consument had tevens de beschikking over een bankpas. Feitelijk werd de bankpas (ook) door de moeder van Consument gebruikt. De broer van Consument beschikte niet over een eigen bankrekening en kreeg van zijn bewindvoerder wekelijks ‘leefgeld’ op de rekening van Consument gestort. Omdat moeder fysiek niet in staat was het leefgeld van de bankrekening op te nemen, heeft zij de pas en de pincode aan de broer van Consument gegeven. Nadien is er middels diverse overboekingen een bedrag van in totaal € 3.250,- op de bankrekening van Consument gestort. Ditzelfde bedrag is in meerdere transacties en met gebruikmaking van de bankpas en de pincode van Consument weer van de rekening afgehaald. De gestorte bedragen waren afkomstig van een rekeninghouder van ING Bank die voor de overboekingen naar de bankrekening van Consument geen opdracht heeft gegeven. De gedupeerde rekeninghouder is door de Bank schadeloosgesteld en de Bank heeft dit bedrag verhaald op Consument. Ten tijde van deze gebeurtenissen was Consument 13 jaar oud. De moeder van Consument heeft bij Kifid een klacht ingediend omdat zij vindt dat de schade ten onrechte op haar dochter werd verhaald. De Bank heeft zich als volgt verweerd tegen de klacht van Consument. Zij stelt zich op het standpunt dat de klacht te laat is ingediend ex 6:89 BW en dat Consument daarom haar rechten om te klagen (over het gebrek in de prestatie) heeft verloren. De Commissie heeft het beroep op dit artikel afgewezen nu de Bank slechts algemeen heeft gesteld en niet heeft onderbouwd dat door tijdsverloop bepaalde documenten niet meer voor handen zijn en dat zij daardoor in haar belangen wordt geschaad. Tevens meent de Bank een vordering op Consument te hebben op grond van wanprestatie c.q. onrechtmatige daad. De Bank heeft aangevoerd dat Consument aansprakelijk is voor de schade omdat zij in strijd met de veiligheidsvoorschriften heeft gehandeld door de bankpas aan haar moeder te geven. Ook deze verweren slagen niet. Weliswaar bepalen de voorwaarden dat men de pas niet mag afgeven aan een derde waaronder - op grond van artikel 6.3 van de voorwaarden- ook familie valt. Een redelijke lezing van dit artikel brengt evenwel naar het oordeel van de Commissie mee dat men van een minderjarig kind niet kan verwachten dat het weigert de pas aan haar moeder af te geven als deze dat vraagt en dat zij de moeder wijst op de voorwaarden en op de eventuele gevolgen van het niet naleven daarvan. Er is immers sprake van een relatie tussen een kind en een gezaghebbende ouder waarbij aannemelijk is dat het kind, als ondergeschikte, de ouder gehoorzaamt indien die hem verzoekt dan wel opdraagt de pas aan hem te geven. De Commissie overweegt dan ook dat in het onderhavige geval sprake is van een niet-toerekenbare tekortkoming. Verder doet de Bank een beroep op artikel 6:203 BW (onverschuldigde betaling). De Commissie is van oordeel dat geen sprake is van een onverschuldigde betaling aan de Bank in de zin van artikel 6:203 lid 1 BW. Immers, het ontbreekt in dit geval aan een rechtstreekse betaling van de Bank aan Consument. Enkel de gedupeerde kon Consument aanspreken op grond van onverschuldigde betaling, tenzij sprake zou zijn (geweest) van overdracht van de vordering van de gedupeerde aan de Bank. Nu de Bank niet heeft gesteld noch heeft aangetoond dat sprake is van een geldige overdracht van deze vordering, slaagt het beroep van de Bank op dit wetsartikel niet. Blijft over de stelling van de Bank dat zij op grond van ongerechtvaardigde verrijking (artikel 6:212 BW) een vordering heeft op Consument. De Commissie heeft vastgesteld dat er sprake van een ongerechtvaardigde verrijking, nu voor de overboeking geen rechtsgrond bestaat en de gelden ter beschikking hebben gestaan aan Consument. Dat Consument beweerdelijk niet de beschikking heeft gekregen over dit bedrag, doet aan het vorenstaande niet af. Hiermee wil overigens niet zijn gezegd dat Consument de gehele schade dient te vergoeden. Artikel 6:212 BW verplicht tot schadevergoeding “voor zover dit redelijk is”. De Commissie neemt hierbij in aanmerking dat de maatschappelijke functie van banken een bijzondere zorgplicht meebrengt. Dit beginsel is onder meer neergelegd in artikel 2.1 van de Algemene Bankvoorwaarden. Die zorgplicht geldt in de ogen van de Commissie in versterkte mate jegens de ‘zwakkere’ personen in de samenleving, zoals minderjarigen. In 2010 kon een minderjarige tot € 1.000,- beschikken over het tegoed dat op zijn rekening stond. De Commissie acht een standaard beschikkingslimiet van €1.000,- voor een minderjarige onder de zestien jaar, (veel) te hoog. Indien de Bank er destijds voor had gekozen de beschikkingslimiet te beperken tot een bedrag van €250,-, zoals ook nu het geval is bij minderjarigen, zou Consument naar alle waarschijnlijkheid niet zijn geconfronteerd met een vordering van €3.250,-, maar eerder met een vordering van € 500,-, zijnde twee maal de thans geldende daglimiet. Gelet op hetgeen hiervoor met betrekking tot de zorgplicht is overwogen en omdat het hier geen standaard ‘geldezel-verhaal’ betreft, ziet de Commissie aanleiding af te wijken van hetgeen zij in eerdere uitspraken heeft geoordeeld. De Commissie bepaalt dat Consument uit hoofde van ongerechtvaardigde verrijking aan de Bank een bedrag verschuldigd is van in totaal € 500,- inclusief wettelijke rente over dat bedrag.
Meer over ING
Klacht tegen ING
ING nam geld van de rekening van de consument af en zei de bankrelatie op omdat ze dacht dat de consument betrokken was bij fraude. Kifid gaf de consument deels gelijk.
Klacht tegen ING
Consumenten klaagden dat ING hen onvoldoende had geïnformeerd over de gevolgen van aanpassingen aan hun hypotheek en verzekering. Kifid wees de klacht af.
Klacht tegen ING
ING weigerde een BKR-registratie te verwijderen. Kifid wees de klacht af.
Klacht tegen ING
De consument wil op een andere manier dan gebruikelijk toegang tot zijn rekeningen bij de bank. Kifid wees het verzoek af.
Klacht tegen ING
De consument deed voor € 7.006,98 aan online aankopen via Whatnot met zijn ING creditcard. ING weigerde terug te betalen en Kifid wees de klacht af.
Alle 1.101 uitspraken over ING
Zelf een vergelijkbare klacht?
Dien je klacht eerst in bij het bedrijf zelf. Pas na 8 weken, of na een definitief antwoord, kun je gratis naar Kifid.