Home › UVM Verzekeringsmaatschappij en Unigarant › Uitspraak 2016-606

Klacht tegen UVM Verzekeringsmaatschappij en Unigarant: uitspraak 2016-606

Uitkomst
Klacht afgewezen
Vordering afgewezen
Tegen
UVM Verzekeringsmaatschappij en Unigarant
Datum
14 december 2016
Soort
Geschillencommissie, bindend advies
Categorie
Verzekeringen

Samenvatting van Kifid

Consument heeft op zijn reisverzekering een claim ingediend wegens diefstal van bagage uit een geleende auto, tijdens een sanitaire stop langs de weg in het oosten van Turkije. Bij telefonisch contact met de alarmcentrale is Consument gewezen op het belang om aangifte te doen bij de politie. Ondanks diverse inspanningen heeft hij geen bewijs van aangifte verkregen. Nadat een onderzoek was ingesteld naar de omstandigheden waaronder de schade zou hebben plaatsgevonden, heeft Verzekeraar de claim afgewezen omdat onvoldoende was aangetoond dat een diefstal had plaatsgevonden op de door Consument gestelde wijze, dat de geclaimde zaken eigendom van Consument waren, dat hij alle geclaimde zaken bij zich had op reis en dat deze de nieuwwaarde en dagwaarde hebben die Consument stelt. De extra verblijfkosten zijn evenmin aannemelijk gemaakt. Bij de beantwoording van de vraag of Verzekeraar zich redelijkerwijs op het standpunt heeft kunnen stellen dat Consument geen recht heeft op uitkering omdat hij de diefstal en de gestelde schade met betrekking tot de gestolen bagage onvoldoende aannemelijk heeft gemaakt, heeft als uitgangspunt te gelden dat bij een schadeclaim als de onderhavige in beginsel geen hoge eisen mogen worden gesteld wat betreft het door de verzekerde te leveren bewijs. In beginsel is voldoende dat de verzekerde het bewijs van aangifte bij de politie van de diefstal overlegt en bewijs van het bezit en de waarde van de verloren/gestolen zaken, en op deze wijze het schadevoorval aannemelijk maakt. Dat kan evenwel anders zijn indien de door de verzekerde opgegeven feiten en omstandigheden met betrekking tot het schadevoorval redelijkerwijs aanleiding geven te twijfelen aan de waarachtigheid van die opgave. In een dergelijk geval mag de verzekeraar nader bewijs verlangen van het voorval en de als gevolg daarvan geleden schade (zie ook Geschillencommissie Kifid 2014-04, 2014-329 en HR 11 april 2003, ECLI:NL:HR:2003:AF 7070, NJ 2004/568). In dit geval geldt dat Consument geen enkel concreet bewijs van de diefstal heeft geleverd. Hij heeft geen bewijs van aangifte bij de politie kunnen overleggen. De gestelde braakschade aan de auto is niet onderbouwd met bijvoorbeeld foto’s, een reparatienota of verklaringen van de opgegeven getuigen. Dat alles klemt temeer nu de door Consument beschreven gang van zaken vragen oproept. Zo acht de Commissie niet goed denkbaar dat Consument niet heeft gemerkt dat dieven om 22.00 uur de kofferbak van de auto openbraken, het portier van de auto beschadigden en al zijn bagage wegnamen terwijl hij, naar eigen zeggen, maximaal vijftig meter verderop een sanitaire stop maakte. Verder bevreemdt het dat Consument kennelijk wel zijn paspoort bij zich gestoken had maar dat hij zijn portefeuille in zijn koffer had gestopt. Ter zake van de gestolen zaken overweegt de Commissie dat niet goed te begrijpen is waarom Consument de voorzorg neemt een lijst van zaken op te stellen en van alle bagage stukken foto’s te maken, maar vervolgens geen aankoopbewijzen kan overleggen. Het aantal en de totale waarde van de gestolen goederen zijn aanzienlijk in verhouding tot de duur van de voorgenomen reis. Met de foto’s is niet aangetoond dat al deze zaken eigendom van Consument waren. Van de geclaimde voedingssupplementen is vastgesteld dat deze al vóór de diefstal aan familie van Consument waren afgegeven en ten tijde van de diefstal niet meer in de koffer zaten. Voor wat betreft de waarde van de geclaimde zaken mag van de duurdere artikelen, zoals een vrijwel nieuwe videocamera en verrekijker, in redelijkheid worden verwacht dat daarvan nog aankoopbewijzen, betalingsbewijzen en/of gebruikshandleidingen beschikbaar zijn. Consument heeft echter geen enkel bewijs van aankoop, bezit en waarde van de als gestolen opgegeven zaken kunnen leveren. De Commissie is van oordeel dat onder de hiervoor genoemde omstandigheden voor Verzekeraar redelijkerwijs voldoende reden bestond te twijfelen aan de waarachtigheid van de opgaven van Consument en dat Verzekeraar dus alle aanleiding had om van Consument nader bewijs te verlangen van de diefstal en de als gevolg daarvan geleden schade. Nu Consument dat nader bewijs op geen enkele wijze heeft kunnen leveren, kan niet als vaststaand worden aangenomen dat de diefstal daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. Door geen gehoor te geven aan de oproeping voor de mondelinge behandeling van de klacht heeft Consument ook de mogelijkheid voorbij laten gaan om ter zitting alsnog een toelichting te geven. De slotsom is dat niet is komen vast te staan dat de gestelde diefstal daadwerkelijk heeft plaatsgevonden. De vordering van Consument wordt reeds daarom afgewezen.

Zelf een vergelijkbare klacht?

Dien je klacht eerst in bij het bedrijf zelf. Pas na 8 weken, of na een definitief antwoord, kun je gratis naar Kifid.

Zo dien je een klacht in