Klacht tegen London General Life Company: uitspraak 2017-745
- Uitkomst
- Klacht afgewezenVordering afgewezen
- Datum
- 17 november 2017
- Soort
- Geschillencommissie, bindend advies
- Categorie
- Verzekeringen
Samenvatting van Kifid
Consument heeft op 19 maart 2010 een betalingsbeschermer afgesloten bij Verzekeraar. Deze biedt onder meer dekking bij onvrijwillige werkloosheid. Op 1 oktober 2010 is Consument onvrijwillig werkloos geraakt. Het schadeaangifteformulier is op 13 februari 2017 door Verzekeraar ontvangen. Consument stelt recht te hebben op een vergoeding die gelijk is aan de hoogte van haar doorlopend krediet (ad € 32.000,-). Verzekeraar betwist dit en stelt dat de verzekering slechts voorziet in een vergoeding van maximaal 15 maandtermijnen van € 320,-. Voorts beroept Verzekeraar zich op verjaring. De Commissie is van oordeel dat het polisblad en de daarin opgenomen Handtekeningclausule moeten worden beschouwd als een onderhandse akte. Ingevolge artikel 157 lid 2 Rv levert deze onderhandse akte ten aanzien van de verklaring van een partij omtrent hetgeen de akte bestemd is ten behoeve van de wederpartij te bewijzen, tussen partijen dwingend bewijs op van de waarheid van deze verklaring. Tegenbewijs is toegestaan. Naar het oordeel van de Commissie is door Consument in dezen geen tegenbewijs geleverd. Dit betekent dat aangenomen moet worden dat Consument kennis heeft genomen althans heeft kunnen nemen van de Voorwaarden en deze heeft geaccepteerd en hiermee dus ook heeft geaccepteerd dat de uitkering in geval van onvrijwillige werkloosheid is beperkt tot 15 maandtermijnen. Met betrekking tot het beroep op verjaring, overweegt de Commissie dat op grond van art. 7:942 lid 1 BW het criterium geldt dat de tot uitkering gerechtigde daadwerkelijk bekend moet zijn met de feiten en omstandigheden die betrekking hebben op het vorderingsrecht jegens de verzekeraar waarbij vereist is dat de tot uitkering gerechtigde daadwerkelijk in staat is een rechtsvordering in te stellen. Uit de rechtspraak volgt dat van de tot uitkering gerechtigde een zeker onderzoek mag worden verlangd ter vaststelling van de rechtsvordering jegens Verzekeraar. De Commissie overweegt dienaangaande dat Consument het polisblad op 19 maart 2009 heeft ondertekend en dat op het polisblad vermeld staat dat de verzekering dekking biedt bij onvrijwillige werkloosheid. Dit brengt naar het oordeel van de Commissie mee dat Consument op 1 oktober 2010, de dag waarop zij onvrijwillig werkloos raakte, bekend kon zijn met de opeisbaarheid van haar vorderingen nu een eenvoudig uit te voeren onderzoek, te weten het raadplegen van haar administratie, Consument duidelijkheid zou geven op dit punt. De verjaringstermijn is derhalve daags na 1 oktober 2010 aangevangen. De Commissie merkt hierbij op dat iedere maandtermijn dient te worden beschouwd als een op zichzelf staande, losse vordering – de uitkering is immers afhankelijk van het voortduren van de werkloosheid – en op iedere vordering tot betaling van een maandtermijn dan ook telkens een nieuwe verjaringstermijn van 3 jaar van toepassing is. De verjaringstermijn van de 15e – en daarmee laatste – termijn is derhalve daags na 1 januari 2012 aangevangen. Consument had dan ook, om aanspraak te kunnen maken op de 15de termijn, tot uiterlijk 1 januari 2015 om een schadeclaim in te dienen. Nu het schadeformulier op 13 februari 2017 door Verzekeraar is ontvangen, zijn alle termijnen verjaard.
Zelf een vergelijkbare klacht?
Dien je klacht eerst in bij het bedrijf zelf. Pas na 8 weken, of na een definitief antwoord, kun je gratis naar Kifid.